دیشب شب خوبی نداشتم و با کلی گریه خوابم برد الانم هر وقت به دیشب فکر میکنم حس خیلی بدی بهم دست میده.

راستی دیروز بعد از مدت های مدید به یکی از میلام سر زدم که بس بی استفاده مونده بود فکر میکردم بسته شده باشه ولی همچنان فعال بود و خودمم باورم نمیشه که دیدم یکی از معلم های دبیرستانم که همون موقع هم استاد دانشگاه بود برام پیغام گذاشته وای چقدر دلم براش تنگ شده بود خیلی دوست داشتنی و با شخصیت بود یادمه اون موقع ها تازه صاحب یه دختر خوشمل شده بود که تاریخ تولدشم چون دقیقا 7 اردیبهشت بود و هم تولد با بهناز عزیزم کاملا تو خاطرم مونده.الان دیگه باید 5 یا 6 سالش باشه.چقدر زود گذشت چه دوران خاطره انگیزی بود!

چون ناهارا رو تو مدرسه بودیم هر روز باید یه ظرف غذای پر با خودمون میبردیم یه روز من انقدر عجله داشتم که فراموش کردم ناهارمو ببرم البته زیادم مهم نبود چون میتونستم از مدرسه یه چیزی بخرم مدرسه ی ما هم که انواع ساندویچ های گرم و سرد رو داشت البته از روی منو!از اونجایی که مامان جون من خیلی حساس بود و البته هست اون همه راه رو اومد تا ناهار منو بده. پویان اون موقع 9 سالش بود و با مامان اومده بود مادر خانومی من غذا رو داده بود به پویان و بهش گفته بود که اگه آبجی رو ندیدی غذا رو به مستخدم بده تا به دستش برسونه آقا داداش ما هم اومده بود و غذا رو به آقای حدیدی که مشاور و معلم حساب دیفرانسیل مون بود داده بود و فکر کرده بود که ایشون مستخدم مدرسه هستن!هچ وقت یادم نمیره وقتی آقای حدیدی ظرف غذام رو آورد و گفت برادرتون به من که مستخدم مدرسه هستم سفارش کردن که هر جا هستین پیداتون کنم و اینو بهتون تحویل بدم!بعدشم کلی خندید چه روزایی بود وقتی سال آخر بودیم و فکر میکردیم تمام زندگی یعنی قبول شدن تو کنکور!الان که بهش فکر میکنم به روزایی که انقدر استرداشتم که بعد از مدرسه تو خونه کلی گریه میکردم هم خندم میگیره و هم گریم چون خیلی راحت با استرسای الکی خودمو زجر دادم و البته مامان و بابا رو.البته الانم بهتر نشدم سر امتحانای دانشگاه هم بعد از این همه مدت استرس بیش از حد میگیرم شاید الان حتی بدتر هم شدم فقط نمیدونم چند سال دیگه میخوام به الانم بخندم!

فردا قراره برم مرکز تحصیلات تکمیلی امیدوارم روز خوبی داشته باشم و اون چه به صلاحمه رخ بده هر چند دوس دارم اونی به صلاحم باشه که منم میخوام.

پ:ن:بهناز من متشکرم بابت همه ی مهربونیات متشکرم که هستی و با بودنت خیلی ها رو خوشحال میکنی و به قول انریکه: